Ciekawe wykłady dla swoich słuchaczy w roku akademickim 2016/17 zaplanowała Akademia Seniora w Bielsku-Białej. M.in. raz w miesiącu przewidziane zostały wykłady ks. Jacka Pędziwiatra z cyklu „Kulturowe tło Biblii. Jeden z ostatnich wykładów z tego cyklu pt.: Kościół jako otwarta księga Biblii ks. Jacek wygłosił 12 czerwca br. w Katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Przybliżył słuchaczom  określenie „katedra” i opisał jej przeznaczenie.

Słowo „katedra” to grecka nazwa krzesła albo tronu z podwyższeniem. Za czasów chrześcijaństwa wczesnego, od św. Piotra, przeznaczona dla wszystkich biskupów, to symbol autorytetu biskupa. W późniejszym okresie  nazwą „katedra” określano kościół biskupa czyli kościół katedralny. Tu naucza ex cathedra – czyli ze swego tronu, swego miejsca zasiadania. Kościołem katedralnym w Bielsku-Białej jest świątynia św. Mikołaja.  Do godności katedry podniesiony został w związku z erygowaniem nowej diecezji bielsko-żywieckiej w 1992 r. przez papieża Jana Pawła II. Kościół św. Mikołaja nie był budowany jako katedra, ale został wybrany na katedrę jako najstarszy, najbardziej reprezentacyjny w miejscu zamieszkania nowego biskupa Tadeusza Rakoczego – pasterza diecezjalnego, który swoją posługę  pełnił 22 lata. Tron biskupa, w tym kościele,  usytuowany jest z boku ołtarza głównego. Nad nim umieszczony jest herb obecnego   ordynariusza diecezji bielsko-żywieckiej  ks. bp Romana Pindla. To tu pełni swój urząd, wygłasza nauki, celebruje ważniejsze uroczystości. Tu odbywają się najważniejsze wydarzenia w diecezji m.in. świecenia kapłańskie.

Wraz z katedrą św. Mikołaja w 1992 r została powołana konkatedra pw. Narodzenia NMP w Żywcu. Kościół św. Mikołaja nie jest wielki, dostosowano go do liczby okolicznych mieszkańców. Zbudowany został z opadającą podłogą w kierunku ołtarza, który jest niżej położony niż brama kościelna. Kościół zorientowany jest na wschód, tak jak kiedyś budowano wszystkie kościoły. W ołtarzu głównym znajduje się obecnie obraz św. Mikołaja ratującego rozbitków z tonącego okrętu. Po jego bokach widzimy  wizerunki – św. Pawła z księgą i św. Alberta tulącego sierotę a w narożnikach są czterej Ewangeliści: św Jan, św Mateusz, św. Marek i św. Łukasz.Do sprawowania Mszy Św. potrzebny jest stół, tak jak w rodzinie. Przychodzimy do kościoła nakarmić się Ciałem i Krwią Chrystusa i całe misterium odbywa się przy stole. Stół ołtarzowy to lita płyta kamienna oparta na kamiennym bloku. W prezbiterium  znajdują się ambony. W nawiązaniu do Ewangelii św. Mateusza rozdział V,  opisujący  8 błogosławieństw, ambony wykonano w postaci ośmioboków. Stąd głosi się Słowo Boże, podobnie  jak Jezus głosił Kazania na Górze. We wczesnym okresie chrześcijaństwa  prezbiterium było oddzielone od reszty kościoła zasłoną, oddzielając część ziemską od niebiańskiej. Od wejścia kościoła do ołtarza, symbolu Chrystusa prowadzi szerokie, proste dojście, między ustawionymi  ławkami. To droga, która prowadzi do  serca Jezusowego. Portal świątyni, w postaci łuków, zdobi figura Chrystusa  otoczona medalionami z wizerunkami dwunastu Apostołów. Przedsionek w kościele to symbol grobu Jezusa. W dawnych czasach to przejście publiczne było ważne . Było miejscem spotkań. Pokutnicy mogli się obmyć w znajdującej się tu wodzie święconej, rozstrzygano  problemy małżeńskie i inne.

W 2011r. po raz pierwszy w historii bielskiej katedry odbyły się, w jej murach, święcenia biskupie. Wyświęcony został bp Piotr Greger -bp pomocniczy diecezji  bielsko-żywieckiej. Konsekracji dokonali: kardynał Stanisław Dziwisz, abp Celesstino Migliore nuncjusz apostolski w Polsce i bp Tadeusz Rakoczy ówczesny ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej. W odróżnieniu od innych katedr nasza katedra nie jest szczególnie bogata. Nie ma tu sarkofagów, jest tylko krypta grobowa w podziemiach katedry. W każdej katedrze powinno być miejsce na pochówek biskupów, którzy sprawują w nim  urząd biskupi. Na razie nie ma tu takiej potrzeby. Ta krypta jest na to przygotowana.

Tekst i fotografie: Urszula i Andrzej Omylińscy

Podziel się artykułem:
FaceBook  Twitter