W dniach od siedemnastego do dwudziestego maja br. z Parafialnym Klubem Kulturalnym "Beczka" przy bielskiej parafii św. Maksymiliana Kolbe odbyliśmy kolejną pielgrzymkę w tym roku. Tym razem byliśmy w Trójmieście, zwiedziliśmy Gdańsk, Sopot oraz Gdynię.

Naszą bazą wypadową po Trójmieście był Ośrodek Rekolekcyjno - Wczasowy Księży Zmartwychwstańców w Dębkach. W ośrodku zostaliśmy bardzo serdecznie przyjęci przez księdza dyrektora Ryszarda Burdę. Muszę przyznać, że sam ośrodek posiada piękne pokoje, wspaniałą kuchnię, a co najważniejsze jest usytuowany jest w lesie, bardzo blisko morza. Na terenie ośrodka znajduje się zabytkowy drewniany kościółek z 1935 roku - można tu wypocząć i  się wyciszyć.

Z marszu w pierwszym dniu naszej pielgrzymki, zwiedziliśmy Gdańsk, po którym oprowadzała nas pani przewodnik Danuta Ślipy, Gdańsk stanowi jeden z najcenniejszych zespołów zabytkowych w Polsce, pomimo że prawie całe historyczne śródmieście zostało odbudowane po ostatniej wojnie, a znaczna część zabytków ruchomych uległa zniszczeniu bądź rozproszeniu. Istotne zabytki Gdańska znajdują się na Głównym Mieście (Ratusz Głównego Miasta, Dwór Artusa, Dom Uphagenów ) i Starym Mieście (Wielki Młyn, Ratusz Starego Miasta, kościół św. Katarzyny i kościół św. Brygidy), główne znajdują się wzdłuż Drogi Królewskiej reprezentacyjnej ulicy Gdańska – Długiej.

Na Głównym Mieście znajduje się również Bazylika Mariacka Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – największa średniowieczna świątynia z cegły na świecie. Zbudowana w latach 1346-1506 kościół jest przykładem gotyku ceglanego, odmiany stylu w architekturze gotyckiej upowszechnionego w krajach basenu Morza Bałtyckiego. Pomimo burzliwych dziejów, świątynia zachowała historyczną formę architektoniczną co poświadcza ikonografia sięgająca XVI wieku oraz bogaty wystrój wnętrza, który tworzą liczne dzieła średniowieczne (m.in. Piękna Madonna Gdańska, Pietà, Ołtarz Koronacji Marii, ołtarz św. Barbary, Tablica Dziesięciorga Przykazań, zegar astronomiczny) i nowożytne (zespół obrazów i epitafiów z XVI- XVIII stuleci).

Drugi dzień naszej pielgrzymki jak i następne rozpoczęliśmy od Mszy świętej w ośrodku w Dębkach, po śniadaniu wyruszyliśmy w drogę do Gdańska. Zwiedzanie Gdańska rozpoczęliśmy od katedry oliwskiej, jest to kościół pw. Trójcy Świętej oraz św. Bernarda. To bazylika trójnawowa z transeptem oraz prezbiterium z obejściem zamkniętym wielobocznie.  We wnętrzu katedry podziwiać można 23 ołtarze, które posiadają duże znaczenie historyczne. Utrzymane są głównie w stylach: barokowym i rokokowym.  W katedrze znajdują się słynne, wielkie organy, które zaprojektowane i zbudowane zostały w latach 1763-1788 przez o. Johanna Wilhelma Wulffa. Archikatedra stanowi miejsce, w którym organizowane są liczne koncerty organowe. Po zwiedzeniu oliwskiej katedry i wysłuchaniu koncertu organowego udaliśmy się na  Westerplatte, gdzie polska załoga we wrześniu 1939r. wstawiła zacięty opór niemieckiemu najeźdźcy, symbol wybuchu II wojny światowej.  Znajduje się tam tam 25-metrowy Pomnik Obrońców Wybrzeża autorstwa prof. Adama Haupta, ustawiony na 20-metrowym kopcu. Pomnik ten swoim kształtem przypomina wyszczerbiony bagnet wbity w ziemię.

Kolejnym etapem naszej pielgrzymki była Stocznia Gdańska, a raczej to co po niej pozostało, wiele obiektów wyburzono.  W wyniku przekształceń południowa część terenów dawnej Stoczni Gdańskiej S.A. została wyłączona z działalności produkcyjnej. Tereny te, noszące nazwę Młode Miasto, zostały przeznaczone do zagospodarowania na cele nie związane z produkcją. Na tym terenie powstała instytucja kultury pod nazwą Europejskie Centrum Solidarności, w bezpośrednim sąsiedztwie Pomnika Poległych Stoczniowców i dawnej bramy nr 2. W grudniu 2017 roku Generalny Konserwator Zabytków wpisał na listę zabytków cały kompleks Stoczni Gdańskiej. Dzięki temu jest możliwość ochrony zespołu zabudowań, mimo tego, że częściowo teren należy do prywatnych inwestorów.

Następnie udaliśmy się na Stare Miasto, gdzie zwiedziliśmy kościół św. Katarzyny. Kościół św. Katarzyny – najstarszy kościół parafialny na Starym Mieście w Gdańsku. Powstał w latach 1227-1239, fundatorami byli książęta Pomorza Gdańskiego, rozbudowany został w XIV wieku. W latach 1555-1945 należał do protestantów. Jego patronką jest św. Katarzyna Aleksandryjska z Egiptu. W świątyni znajdują się obrazy Antona Möllera i Izaaka van den Blocka, jak również barokowe epitafia i płyta nagrobna astronoma Jana Heweliusza z 1659 roku. Szczególnym zabytkiem jest znajdujący się tam obraz Matki Boskiej Bołszowieckiej z Bołszowiec. Dwudziestego drugiego  maja 2006 roku doszło do dużego pożaru kościoła, w wyniku którego zawalił się dach, który oparł się na stropie kościoła, dzięki czemu nie zajęło się wnętrze świątyni. Zagrożoną zawaleniem wieżę kościoła uratowano. Uratowano większość zabytkowych przedmiotów.

Obok kościoła św. Katarzyny znajduję się bazylika św. Brygidy , a w niej słynny bursztynowy ołtarz. Centralnym elementem ołtarza jest obraz Matki Boskiej - Opiekunki Ludzi Pracy namalowany przez ks. Franciszka Znanieckiego po masakrze grudniowej z 1970 roku. Madonna i Dzieciątko otrzymały nowe bursztynowe korony, poświęcone przez Papieża 6 lipca 2001 r. i wspaniałą, głęboko rzeźbioną sukienkę z unikatowej odmiany białego bursztynu. Po obydwu stronach obrazu rozmieszczono figury Patronek Europy: św. Brygidy Szwedzkiej i św. Elżbiety Hesselblad. Pod sklepieniem zrywa się do lotu biały orzeł bursztynowy, symbol naszego kraju i narodu. Istniejącą już kompozycję wzbogacą miękko pnące się ku górze latorośle winnego krzewu w srebrnych i  złoconych oprawach o łącznej powierzchni sto dwadzieścia metrów kwadratowych. Jest to kompozycja wykonana w technice jubilerskiej i jubilerskiej precyzji, lecz w skali zupełnie w jubilerstwie niespotykanej. Dostępność dzieła w świątyni położonej w centrum Gdańska pozwala mieć nadzieję, że będą z jego piękna czerpać wzruszenie i podziw niezliczone rzecze i pokolenia pielgrzymów nie tylko z naszego kraju.

Ostatnim etapem drugiego dnia naszego pobytu w Gdańsku był gmach dawnej Poczty Polskiej w  Gdańsku, jedno z pierwszych starć zbrojnych II wojny światowej, obrona gmachu Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku przez zorganizowaną grupę polskich pocztowców, trwała od rana do wieczora 1 września 1939. Z okazji 40. rocznicy bohaterskiej obrony, 1 września 1979r. na placu odsłonięto Pomnik Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku.

Trzeci dzień naszej pielgrzymki rozpoczęliśmy od Sopotu, gdzie po krótkim spacerze po mieście odwiedziliśmy sopockie molo. Molo w Sopocie im. Jana Pawła II – najdłuższe molo nad Morzem Bałtyckim. Ma około pół kilometra długości – część spacerowa ma 511,5 m, z czego 458 m wchodzi w głąb Zatoki Gdańskiej. Jest jedną z największych atrakcji miasta. Z Sopotu udaliśmy się do Gdyni, gdzie na nabrzeżu Kościuszki podziwialiśmy zacumowane statki muzeum: ORP Błyskawicę i żaglowiec Dar Pomorza. Mieliśmy też wielkie szczęście, bo na nabrzeżu mogliśmy podziwiać zacumowany żaglowiec Dar Młodzieży przed wypłynięciem w rejs dookoła świata. Będąc w Gdyni zwiedziliśmy Akwarium Gdyńskie, w którym  prezentowane są wystawy muzealne dotyczące oceanografii, hydrobiologii oraz akwaria z florą i fauną zarówno morską, jak i słodkowodną. Nie obyło się też od godzinnego rejsu statkiem po gdyńskim porcie.

Ostatnim dniu naszej pielgrzymki po Trójmieście był Gdańsk, a szczególnie zwiedzanie Muzeum II Wojny Światowej, po którym oprowadziła nas przewodniczka Monika Dudek. W Teren, na którym powstała siedziba Muzeum, zajmujący powierzchnię 1,7 ha, dotyka od strony zachodniej Kanału Raduni, a od południowej otwiera się na szeroką panoramę Motławy. Powierzchnia budynku to dwadzieścia sześć tysięcy metrów kwadratowych. Bryła muzeum dzieli się na trzy strefy, które są odzwierciedleniem związków przeszłości, teraźniejszości i przyszłości:  przeszłość – podziemie, teraźniejszość – plac wokół obiektu, przyszłość – wieża, czyli nowoczesna dominanta.

Część naziemna ma kształt pochylonego graniastosłupa o podstawie trójkąta i wysokości 40,5 m w najwyższym punkcie. Znajdują się tam m.in. biblioteka z czytelnią, sale edukacyjne i konferencyjne, a na najwyższym poziomie kawiarnia i restauracja z widokiem na panoramę Gdańska. Sercem Muzeum jest wystawa główna, zajmująca powierzchnię niemal pięć tysięcy metrów kwadratowych, co czyni ją jedną z największych wystaw prezentowanych przez muzea historyczne na świecie. Jest zlokalizowana czternaście metrów pod ziemią. To opowieść o tragicznym doświadczeniu II wojny światowej, o jej genezie i skutkach, o ofiarach i sprawcach, o bohaterach i zwykłych ludziach. Wystawę główną tworzą bloki narracyjne: " Droga do wojny", " Groza wojny " oraz "Długi cień wojny".

Ekspozycja przedstawia polskie doświadczenie wojny, wpisane w szerszy kontekst europejski i światowy. Została podzielona na osiemnaście sekcji tematycznych, co odzwierciedla układ sal na wystawie. Oprócz funkcji wystawienniczych Muzeum pełni rolę ośrodka edukacji, kultury i nauki. Wystawa robi wrażenie i zmusza do refleksji, zadumy nad okropnościami pożogi wojennej. Po zwiedzeniu Muzeum II Wojny Światowej, wyruszyliśmy w drogę powrotną do Bielska- Białej i szczęśliwie dotarliśmy w późnych godzinach nocnych do swoich domów.

Tekst i foto: Marian Szpak

Podziel się artykułem:
FaceBook  Twitter