Bronisława urodziła się ok. 1200 r. w Kamieniu Śląskim w zamożnej rodzinie Odrowążów. Jej bliskimi krewnymi byli: św. Jacek i bł. Czesław, a jej stryj Iwo Odrowąż piastował godność biskupa krakowskiego.

Bronisława została wychowana w pobożnej rodzinie. W wieku ok. szesnastu lat wstąpiła do klasztoru Norbertanek w Krakowie na Zwierzyńcu, gdzie w krótkim czasie została przełożoną. Utrzymywała stały kontakt ze św. Jackiem i z biskupem Iwo Odrowążem. Od świętego Jacka przejęła szczególne umiłowanie modlitwy różańcowej, którą wzbogaciła duchowość swojego zakonu. Była ekstatyczką (człowiek zdolny do ekstazy). W jej życiu ważną rolę odgrywało nabożeństwo do Męki Pańskiej. Rozważanie tajemnic pasyjnych wzniosło ją na najwyższe szczyty kontemplacji. Jej wiara w Boga urzeczywistniała się przede wszystkim poprzez służbę człowiekowi. Na dramatyczne wydarzenia życiowe Bronisława spoglądała z perspektywy wiary. Piętnastego sierpnia 1253 r. - w dniu śmierci św. Jacka, doznała wizji tryumfalnego wprowadzenia św. Jacka przez Matkę Bożą do nieba. Bronisława zmarła dwudziestego dziewiątego sierpnia 1259 r. i została pochowana w krakowskim  kościele Norbertanek na Zwierzyńcu. Kult Bronisławy rozpoczął się wkrótce po jej śmierci. Beatyfikował ją dwudziestego trzeciego sierpnia 1839 r. prze papieża Grzegorza XVI. Bronisława jest patronką diecezji opolskiej oraz dobrej sławy,  jest również patronką Zwierzyńca i Krakowa. Błogosławiona przedstawiana jest w białym habicie, czasami klęczy przed Chrystusem trzymającym krzyż lub przed Trójcą Przenajświętszą. Jej atrybutem jest lilia.

Tekst i foto: Marian Szpak
Podziel się artykułem:
FaceBook  Twitter