Po nocy spędzonej w pokamedulskich eremach i porannej Mszy świętej, odbyliśmy trwający półtoragodzinny rejs statkiem  "Tryton" po jeziorze Wigry.

Tym statkiem w 1999 roku po wigierskim jeziorze płynął nasz Ojciec Święty Jan Paweł II. Kilka słów o jeziorze Wigry, które położone jest w północno -wschodniej części Polski, w dorzeczu Czarnej Hańczy, w samym centrum Wigierskiego Parku Narodowego, stanowi największy i najcenniejszy obiekt hydrograficzny. Wigry są jednym z czterdziestu dwóch jezior występujących w granicach Parku i tak jak większość jezior objęte zostało częściową ochroną. Nazwa jeziora pochodzi prawdopodobnie od litewskiego słowa vingrus - kręty, co właściwie opisuje jego kształt. Jezioro Wigry jest jednym najgłębszych i największych jezior Polski. Powierzchnia zwierciadła wody Wigier wynosi 2118,3 ha, a leżących na nim wysp- 64,4 ha. Maksymalna głębokość jeziora wynosi 73,o m, a średnia 15,8 m. Długość maksymalna jeziora wynosi 17,5 km, szerokość- 3,5 km. W 1975 roku jezioro Wigry zostało włączone do "  Projektu AQUA ", skupiającego najcenniejsze akweny świata oraz objęcie go od 1998 roku programem " adopcji "- pomocy naukowej ze strony Międzynarodowego Towarzystwa Limnologicznego. Jezioro Wigry jest ważną ostoją dla wielu gatunków ptaków i ryb. Aktualnie gniazduje tu osiemdziesiąt pięć gatunków ptaków, w tym dwadzieścia dziewięć wodnych i wodno - błotnych, jak również występuje tu dwadzieścia osiem gatunków ryb. Do najcenniejszych ostoi ptaków, w obrębie jeziora, należą pasy szuwarów w rejonie Magdalenowa, Czerwonego Folwarku i Rosochatego Rogu. Płynąc statkiem po jeziorze wigierskim, podziwialiśmy piękno tego urokliwego zakątka naszego Kraju, aż żal było, że ten rejs trwał tak krótko.

Po zakończonym rejsie, po jeziorze wigierskim w drodze powrotnej do Bielska-Białej odwiedziliśmy Sanktuarium Matki Bożej Studzieniczańskiej. Studzieniczna  to specyficzne Sanktuarium mieści się na tzw. "wyspie", a dziś połączona groblą z lądem, na uboczu komunikacyjnych szlaków, prawie zewsząd otoczone wodą, z rosnącymi wokół wyspy białymi wodnymi liliami. Obraz Matki Bożej Studzieniczańskiej  (kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej) słynący łaskami obecnie znajduje się w kaplicy murowanej. Kaplica została zbudowana w 1872 r., w stylu neoklasycznym w formie ośmiokąta i osadzona jest sześćdziesięciu czterech dębowych palach wbitych w ziemię.  Obraz nieznanego autora z XVIII wieku namalowany techniką olejną na płótnie. W ostatnim okresie Sanktuarium odbyły się dwa wielkie historyczne wydarzenia. Najpierw w dniu siedemnastego września 1995 r., kiedy to Obraz Matki Bożej został ukoronowany koronami papieskimi. Natomiast drugim dniem, który zapisuje się w historii Sanktuarium był dziewiąty czerwiec 1999 r. Wtedy to przypłynął tu statkiem nasz Święty Papież Jan Paweł II. Modlił się w kaplicy przy obrazie Matki Bożej, jak każdy przybywający tu pielgrzym. Wydarzenie to upamiętnia pomnik papieża ustawiony na brzegu, na styku jeziora i wyspy. Ojciec Święty Jan Paweł II z laską w prawej ręce, w lewej trzyma różaniec. Na cokole umieszczono też słowa wypowiedziane wtedy przez papieża; "Byłem tu wiele razy, ale jako papież po raz pierwszy i chyba ostatni".  

Obok kaplicy znajduje się studzienka i to od niej wzięła nazwę miejscowość Studzieniczna, a także pobliskie Jezioro Studzieniczne. W powszechnym przekonaniu pielgrzymów woda z tej studni ma właściwości uzdrawiające, zwłaszcza w przypadku chorób oczu i skóry. Sanktuarium w Studzienicznej  to cicha obecność Boga w przepięknym krajobrazie połączona z obecnością Matki Bożej. Cisza pustelni sprzyja tu modlitwie, refleksji i pogłębieniu osobistych spotkań z Bogiem.

Tekst i foto: Marian Szpak

Podziel się artykułem:
FaceBook  Twitter