Bielska Jesień” to wystawa o zasięgu ogólnopolskim, organizowana przez Galerię Bielską BWA. Ten przegląd plastyki trwa już od 1962 r. Jest objęty patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Obecna edycja, prezentowana w Galerii Bielskiej BWA i w zabytkowej Willi Sixta przy ul. Mickiewicza 24, będzie trwała do 31 grudnia br. Ma charakter konkursu. Wśród 194 prac 69 artystów zakwalifikowanych do wystawy można obejrzeć obrazy laureatów głównych nagród i wyróżnień regulaminowych. Wystawa pokazuje przekrój współczesnego malarstwa, w którym dominuje malarstwo przestawiające i odwołujące się do życia codziennego z zastosowaniem różnych stylistyk, faktur i formatów.

 Wystawie „Bielskiej Jesieni 2017” towarzyszą wydarzenia:

- plebiscyt - głosowanie na najciekawszy obraz. Kupony do głosowania znajdują się    w Galerii Bielskiej BWA,

- warsztaty z finalistami biennale dla młodzieży i dorosłych,

- konkurs dla użytkowników Facebooka z selfie z ulubionym obrazem, który uczestnik wystawy uzna za szczególnie interesujący,

- warsztaty dla zorganizowanych grup  szkół podstawowych i średnich,

- konkurs na recenzję wystawy lub obrazu.

Konkurs ten został poprzedzony prelekcją mgr Krzysztofa Płatka - polonisty Liceum Ogólnokształcącego Towarzystwa Szkolnego im M. Reja w Bielsku-Białej, na temat „Jak pisać o sztuce?”, wygłoszoną dla młodzieży szkół m.in. Zespołu Szkół Plastycznych w Bielsku-Białej, będącej pod opieką polonistki mgr Jadwigi Jarosz. Rozpoczynając swoje wystąpienie prelegent określił, że recenzja to próba krytycznego, własnego spojrzenia na sztukę, ale nie tylko. Wszystko bowiem można, wg prelegenta, zrecenzować. W sposób wyczerpujący i barwny omówił problemy dotyczące recenzji, rozważając: czy recenzja może stanowić odrębne dzieło sztuki i jaki jest jej wpływ na recenzowane wydarzenie, czy wszystko można zrecenzować, czy recenzenci bywają idiotami i czy bywają prorokami. Podał przykład recenzji jako prowokacji oraz sprowadzającej się do jednego zdania. Przedstawił przykłady recenzji, które podbiły świat sztuki i zmieniły go definitywnie. Wyjaśnił kto powinien pisać recenzje, a kto ich pisać nie powinien. Ukazał wpływ recenzji na dalsze losy opisanego dzieła.

Ten znakomity polonista w sposób interesujący ukierunkował prace nad pisaniem recenzji, przytaczając najsłynniejsze recenzje świata i te, o których nikt nie słyszał, chociaż były genialne.Jako przykładowe przytoczył recenzje m.in. „Ballad i romansów” i „Sonetów Krymskich” Adama Mickiewicza. Powołał się na „Gwałt na Melpomenie” Antoniego Słonimskiego, a także potraktował "Czego chcesz od nas, Panie" Jana Kochanowskiego i „Wielką improwizację” z "Dziadów" Mickiewicza jako swoiste recenzje otaczającego nas Bożego świata. Omówił znaczenie recenzji z paryskiej wystawy impresjonistów z 1874 r., odniósł się do recenzji muzyki Beatlesów, a także „Piety” Michała Anioła ukazując reperkusje, jakie te wydarzenia sprowokowały. Przywołał recenzję z filmu "Ostatni dzień lata" Tadeusza Konwickiego napisaną przez Marię Dąbrowską.

Jako przykład współczesnej, godnej naśladowania recenzji, przetoczył tekst Katarzyny Dybały, napisany z okazji wystawy malarstwa Stanisława Rodzińskiego w Akademii Techniczno - Humanistycznej w Bielsku-Białej. Uzyskała ona I miejsce w konkursie na recenzje. Jak poinformowała Agata Smalcerz - dyrektor Galerii Bielskiej BWA, – recenzje konkursowe można składać do końca grudnia br.

 Tekst i fotografie Urszula i Andrzej Omylińscy

Podziel się artykułem:
FaceBook  Twitter